Catastroïka

“Dit zijn de momenten waarop de maskers afvallen.” (Naomi Klein)

De zomer is naar het schijnt begonnen. Neen, de zon schijnt nog niet niet, dus de cinemacomplexen zullen weer gouden zaken doen zolang dit schijtweer aanhoudt. Voor de leraars, andere ambtenaren en gepensioneerden die van een eeuwigdurende vakantie genieten, kan de volgende documentaire wel een miezerige namiddag vullen.

De Griekse verkiezingen van vorige zondag eindigden op een sisser. De meerderheid van de Grieken besloot om de komende tijd nog wat verder aan te modderen. De eurocraten werden niet de deur gewezen, integendeel.

Een Griekse documentaire (met ondertitels in het engels) toont perfect aan wat Griekenland, en andere Europese landen in moeilijkheden, nu nog te wachten staat. Naast de onvermijdelijke corralito’s zullen de overheden de bevolking nog iets anders opleggen. De algehele uitverkoop van nationale eigendommen. Met op kop de privatisering van overheidsbedrijven.

De documentaire die sterk ingaat tegen de neoliberalistische ideologie die sinds de jaren tachtig van vorige eeuw opgang maakte, is een vervolg op een eerder verschenen en zeer succesvolle documentaire over de Griekse en bij uitbreiding Europese schuldencrisis (“Debtocracy”).

Er worden historische vergelijkingen aangehaald. De documentaire start in Moskou, waar men de privatiseringen van de oligarchen onder de loep neemt. Catastroïka is een Russische term voor het ondemocratisch privatiseren met behulp van een staatsgreep. Dit is wat Jeltsin en de oligarchen in Rusland deden na de val van de Sovjet-Unie.

Hetzelfde fenomeen werd zovele keren op andere punten in de geschiedenis gezien. Argentinië uiteraard, maar ook in andere Europese landen. In Duitsland na de hereniging tussen Oost en West. In Groot-Brittannië onder Thatcher in de jaren tachtig. In Frankrijk en nu ook zelfs Italië. In Italië wordt de privatisering van de waterdienstverlening er nu zelfs geëist van de Eurocraten. Met Barroso op kop. Op het moment dat de Eurocraten met Mario Monti een onverkozen persoon de leiding geven van het land. Terwijl de waterprivatisering in strijd is met de Italiaanse wetten. En terwijl de Italiaanse bevolking neen stemde in een referendum tegen de waterprivatisering, wil Europa toch zijn wil doordrukken. Is het ooit anders geweest. Elk neen in een referendum wordt niet geaccepteerd door Europa. Democratie, mijn gat.

Dit is wat de vertrouwensval in Europa enkel erger zal maken. Maar men snapt het nog niet volledig. Dat zal wel komen.

Griekenland lijkt op een test van de Eurocraten om hun macht te vergroten. Griekenland lijkt wel op een laboratorium voor de Eurocraten. Ze kunnen testen welke plannen werken en welke niet. Ze kunnen in ‘real-time’ zien hoe de bevolking reageert op de politieke beslissingen en op de aanslag van de democratie.

Of zoals een professor aan de universiteit van Thessaloniki het zegt: “het huidig machtsbewind is ook een junta maar dan van bankiers en eurocraten”. Hiermee refererend naar de militaire junta, het kolonelsregime, die Griekenland onder het juk hield van 1967 tot 1973.

De documentaire zet tot nadenken terwijl de Griekse oligarchen op dit eigenste moment in poepsjieke Londense hotels aan het onderhandelen zijn over het privatiseren van bedrijven  in handen van de belastingbetaler. Net zoals in Rusland zullen de oligarchen er steenrijk van worden en de Griekse belastingbetaler zal een massieve geldontwaarding over zijn dak krijgen.

De Griekse makers van de documentaire proberen duidelijk te stellen dat de huidige aanval op de inefficiënte publieke sector onterecht is. De publieke sector is onterecht de zondebok van de financiële elite, aldus de makers. Hierdoor zoeken ze naar inefficiëntie in de private sector. Die is natuurlijk altijd voorhanden, toch vooraleer het faillissement intreedt of opnieuw overheidsinterventie nodig is om de boel te redden. Maar volgens mijn weten vindt je eeuwigdurende inefficiëntie nog steeds enkel terug in de publieke sector.

De documentaire is een ware aanval op het neoliberalisme. Maar neoliberalisme staat voor de filmmakers (terecht) gelijk aan een minimale staatsinterventie dat toch een uiterst sterk overheidsapparaat vereist om die minimale staatscontrole in stand te houden. Dat is inderdaad wat Thatcher & Reagan in de praktijk brachten. Dat is de term neoliberalisme lang niet meer waard en nooit waardig geweest.

De huidige crisis is geen probleem van het neoliberalisme. Evenmin is het een crisis van het kapitalisme. Puur kapitalisme ligt al veel langer onder de grond. Kapitalisme moet ergens in de jaren zeventig naar bed zijn gegaan met het socialisme en daar is een vuile bastaard uit voortgekomen. De bastaard heeft dan als een Oedipus het kapitalisme de keel overgesneden.

Dit is net een crisis van het samengaan van publieke en private belangen. De complete verstrengeling van beide machten. Banken, bedrijven en overheden. Samen verstrengeld in een immense schuldenberg. Dit is een crisis van het socialisme verstrengeld in corporatisme. Het was Mussolini die symbool stond voor het corporatisme. En dit is wat de Eurocraten nog eens de wereld proberen op te dringen. Op weg naar puur fascisme.

 

Dit bericht werd geplaatst in geschiedenis, revolutie. Bookmark de permalink .

4 reacties op Catastroïka

  1. nico zegt:

    Hoi, geweldig goed artikel. De volledige waarheid en veel beter dan de rommel de we in de kranten te lezen krijgen. Heb de documentaire nog niet volledig bekeken ,maar is zeker het bekijken waard.
    Dit zijn de momenten waarbij de overgang van publiek naar prive (elite) gebeuren vlak voor en na de defaults en waarmee we in europese landen meer en meer te maken zullen krijgen. Zo zie je maar dat de bevolking tot op de graat geplunderd wordt en ze stonden erbij en keken ernaar zonder hun mond open te doen.
    Momenteel: de g20 vergadering in mexico heeft ertoe geleid dat frau merkel de pinata wordt voor de andere 19 gasten zoals ze haar met de stok van morele zekerheid sloegen.
    Ze willen overgave van frau merkel om de verkwistende progamma’s van europese naties te onderschrijven.
    Het wordt buigen of barsten.
    Zal dit leiden tot schoksgewijze schuldsaneringen en grote depressie in de delevering of worden het swaps en qe’s waarvan het effect langzamerhand is uitgespeeld ?
    Ik denk nog altijd dat ze het nog rekken tot in 2013 ,na de amerikaanse verkiezingen, maar je weet maar nooit in deze tijden.

  2. Michael zegt:

    Op weg naar puur fascisme? Ik lees, maar reageer niet snel, maar dit is een brug te ver. Ik begrijp volledig dat je vanuit je buikgevoel de “Eurocraten” op een hoop gooit, maar de situatie is heel wat complexer dan een complottheorie die alle macht naar het Europees niveau wil halen.
    Draai of keer het zoals je wilt: de enige kans op een uitweg voor de lidstaten ligt op Europees niveau. Of Europa nu verder gaat met 17, 27 of iets anders is niet duidelijk. Maar vandaag meer dan ooit geldt wat Spaak al in de jaren 50 zei over kleine landen en de anderen die nog niet beseffen dat ze klein zijn. De belangrijkste reden van de huidige crisis in Europa is een gebrek aan vertrouwen door de markten in de politieke wil om samen oplossingen te zoeken en te integreren. Niet de schuld is per se onhoudbaar, maar wel ons economisch model en welvaartstaat. Voeg onze schulden samen en je zit aan een redelijk percentage. Mik op groei te genereren door te spelen op waar we sterk in zijn en pak je pijnpunten aan (flexibiliteit met stip op 1). En ja, dit zal pijn doen. But TINA leads the way. Europese beleidsmakers erkennen dat de bevolking achter dat project geschaard moet worden (lees er het rapport van Van Rompuy eens op na: democratische legitimiteit wordt, hoewel te vaag, wel erkend als een noodzakelijke bouwsteen voor dat Europees project). De bevolking kan volgens mij wel degelijk overtuigd worden, al is het maar omdat meer Europa the lesser evil zal zijn. Kijk naar Ierland, kijk naar Griekenland: de bevolking wil Europa niet weg wanneer ze er eens goed bij stilstaan en verder kijken dan wat populisten hen inlepelen. Op weg naar fascisme? Neen, wel op weg naar meer gedeelde soevereiniteit. United States of Europe, here we come.

    • Nico zegt:

      Hoi, graag heef ik even mijn mening en heb respect voor ieders mening.Zoals je zegt, ons economisch model en welvaartstaat zijn onhoudbaar en daar zijn we toe gekomen omdat westerse politici er al 50 jaar bewust voor gekozen hebben een beleid te voeren dat mensen ervan afhoud het juiste te doen.Mensen spaarden weinig, consumeerden veel en leenden veel.En ze leenden dat geld voor consumptie en niet voor investeringen.
      Banken créerden geld uit dunne lucht dmv fractional reserve banking en overheden leenden en créerden geld om te spenderen.Daardoor zijn we op een punt beland dat de schuld WEL
      onhoudbaar is.Zeker in een globale economie die sterk vertraagd ,met weinig of geen groei.
      Het is niet zoals japan die schuld op schuld en rente op rente stapeld en kan overleven omdat de globale economie dit kan opvangen.Nu is het een globaal probleem. Het westen en vooral europa zijn gekomen in een periode van delevering.
      Deze moet bestreden worden dmv besparen(deflatoir)
      schuldsaneringen (deflatoir)
      uitbreiding geldhoeveelheid (inflatoir)
      Als alles goed verloopt en ze kunnen het systeem zuiveren door de combinatie van de 3 in een perfect evenwicht zal het ongeveer 15 jaar duren om alles op de rails te krijgen met een houdbaar schuld niveau.Lukt deze combinatie niet goed vallen ze ofwel in hoge inflatie door te veel af te drukken of in deflatie door teveel te besparen en schuldsaneringen en kan dit grote schokken veroorzaken.Het grootste probleem is dat europa een slecht huwelijk is met afzonderlijke schulden en inkomsten land per land en met elk hun zwarte markt.De vraag is wie zal, kan,en wil ervoor opdraaien.
      Of europa nu houdbaar is of niet in gelijk welke vorm zullen er toch schuldsaneringen volgen waarbij de schuld van de een het bezit van de ander is en als dit verloren gaat zal dit zeker grote gevolgen hebben omdat het systeem met elkaar verweven is door allerhande derivaten en schulden met slecht onderpand.
      In alle geval wordt het een delevering met een enorme uitbreiding van de geld hoeveelheid, besparingen en schuldsaneringen met grote gevolgen.
      Door de geschiedenis heen is als men komt tot een enorme schuld en een intrest gelijk aan bijna nul, het systeem grote schokken te wachten staat en terug gezuiverd moet worden vooralleer men verder kan met misschien een beter munten systeem en een sterkere vereniging van landen.
      Voor mij is het gelijk hoe het loopt,ik bekijk dit door de ogen van een speculator die zich probeerd aan te passen naar de omstandigheden en probeerd niet te verliezen en indien mogelijk winst te behalen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s